Einde van een tijdperk

Op mijn negende schreef ik mijn eerste redactioneel. Van een zelf opgericht maandblad, Het Goudvinkje. ‘Voorpraatje’ zette ik erboven, en ik noemde mezelf bescheiden ‘secretaresse’. Maar in feite was ik de hoofdredacteur, de spin in het web die mijn zusje en twee vriendinnen aanstuurde. Ik verzamelde artikelen van anderen en schreef zelf de nodige stukjes, die meestal gingen over vogels en ervaringen in de natuur. Het blad verscheen in een oplage van vier, met de hand geschreven. De kosten bedroegen zes dubbeltjes, maar als je genoegen nam met een leenexemplaar, kreeg je korting.

In ‘blaadjes maken’ vond ik al snel mijn bestemming: ik deed niks liever dan schrijven, en in een tijdschrift kon je je verhalen op een aantrekkelijke manier met anderen delen. Op de middelbare school zat ik al in twee redacties; op de School voor de Journalistiek gaf ik hier een professionele draai aan. Daarna volgden nog minstens tien tijdschriften waarvoor ik – in vaste dienst of freelance − werkte als auteur, eindredacteur of coördinator. Het blijft heerlijk om mensen tijdens interviews ongegeneerd het hemd van het lijf te mogen vragen en hun verhalen zo mooi mogelijk op te schrijven, om de teksten van anderen aan te scherpen en om met een team toe te werken naar een tastbaar resultaat.

Sinds 2012 werk ik voor Genoeg, dat helemaal bij mijn eigen levensvisie past: streven naar een eenvoudige levensstijl die goed is voor jezelf, de Aarde en je portemonnee. De blaadjesmaker in mij kwam hier ook weer helemaal tot haar recht: brainstormen met geestverwanten in een café of bij een redactielid thuis, en dan lekker aan de slag met de onderwerpen waar we allemaal warm voor lopen. Ik begon als (eind)redacteur, werd in 2016 redactiecoördinator en later adjunct, om Heleen van der Sanden te ondersteunen in haar vele functies. Toen Heleen zich eind 2022 terugtrok om zich aan de beeldende kunst te wijden, lag het voor de hand dat ik het hoofdredacteurschap van haar overnam. In die rol kwam ik steeds meer in de regelmodus, en raakte het schrijven helaas wat ondergesneeuwd. Daarom heb ik besloten om te stoppen met dit werk: om weer wat meer ruimte te maken voor de schrijver in mij. In september begin ik aan een bezinningsjaar, om te onderzoeken hoe ik dat wil vormgeven.

Vandaag verscheen het zomernummer van Genoeg, het laatste waaraan ik heb meegewerkt. Met daarin onder meer een verhaal over vakantie vieren op z’n Genoegs, interviews met schrijfster Mariët Meester en Free-Fashion-bedenker Lot van Os, reportages over een dagje Arnhem voor bijna nop en de eerste eetbare woonwijk van Nederland en natuurlijk weer de nodige nieuwtjes en tips.