Kaartjes met de post, ik ben er dol op. Maar in dit digitale tijdperk ontvang ik er zelden meer een. Op woensdagavond 11 juni was dat anders. Toen kreeg ik er ineens zestien tegelijk, bij mijn afscheid als hoofdredacteur van Genoeg. Met allemaal mooie woorden van Genoeg-medewerkers. Dat deed me goed. Net als de gezamenlijk bereide maaltijd, de speech van Marion Rhoen en mijn afscheidscadeau: een lidmaatschap van Velt, de vereniging voor ecologisch leven, koken en tuinieren.
Enkele uitspraken van collega’s over de samenwerking met mij in de afgelopen 13,5 jaar:
- ‘Dank voor de veilige omgeving die je wist te scheppen. Zorgvuldig, goed georganiseerd en altijd ieders grenzen respecterend.’
- ‘Bedankt! Voor ál je geduld altijd met mij. Ik heb stiekem veel van je geleerd. Als ik soms iets rommelig aanpak dan denk ik: o, dit is niet zoals Frieda het zou doen!’
- ‘Veel dank voor wat ik allemaal van je heb mogen leren – al was het maar je insteek vooral ook op te noemen wat er wél goed gaat. Voor Genoeg ben je al die jaren een echte motor geweest, vol daadkracht waar ik wel eens jaloers op was.’
- ‘Dank voor alle jaren supersamenwerking. Jij hebt vriendelijkheid tot kunst verheven!’
RodeRups