Kinderen

 

Ik heb ervoor gekozen zelf geen moeder te worden. Lees daarover een interview in Het Vermoeden. Maar ik kan met volle teugen genieten van de kinderen van anderen. Drie wil ik er in het bijzonder noemen:

 

Nathalie
Nathalie aan het stuurVoor Nathalie (1995), mijn inmiddels 22-jarige petekind uit Engeland, had ik vanaf de eerste ontmoeting een zwak alsof ze mijn eigen kind is. Ze is de dochter van vrienden. Toen ze nog bij haar ouders woonde, zag ik haar ongeveer twee keer per jaar. Ik maakte fotoboeken van de eerste twaalf jaar van haar leven en schreef een stukje over haar in de Opzij-agenda. Inmiddels heeft ze haar bachelor internationaal recht gehaald in Groningen en een baan en woonruimte gevonden in Londen. Ze is levenslustig, geëngageerd, muzikaal en ambitieus.

 

 

Ummi
Met Ummi in ArdennenOp Ummi (1999), dochter van een goede vriendin, heb ik twaalf jaar om de week gepast. Daardoor ben ik erg aan haar gehecht geraakt. Inmiddels valt er weinig meer op te passen, maar we blijven elkaar af en toe zien, op een avond of tijdens een logeerweekend. Dat is altijd erg gezellig.  Ze koos een bètaprofiel en wil na haar eindexamen graag een dansopleiding gaan volgen. Het lijkt haar wel wat om later, net als ik, een eigen bedrijf te beginnen. Maar na haar middelbare school wil ze eerst een jaar naar Colombia, waar haar vader en halfzusje Nina wonen. De afgelopen twee jaar wandelden en kampeerden Joep en ik een najaarsweekend met haar in de Ardennen, net als twintig jaar geleden met Ummi’s moeder Mieke.

 

 

Madelief
MadeliefSinds augustus 2010 heb ik een nichtje, Madelief. Ik ben haar enige tante en dat zal ze weten ook. Bij haar of mij thuis of in de speeltuin maken we samen pret en soms smullen we van een lekkerbekje. We kamperen ook elk jaar met de hele familie en we vieren samen Sinterklaas. Ze heeft een fascinatie voor grote auto’s, vooral voor ons Volkswagenbusje. Het liefst kruipt ze achter het stuur. Ze is ook gek op zingen, dansen, zwemmen en knutselen. Het liefst speelt ze met jongens. Ze heeft een sterke band met haar enige oma (mijn moeder), die elke woensdag bij haar is en bij wie ze elke maand een weekend logeert. Af en toe maken we samen een uitstapje, zoals de afgelopen jaren naar het Huis van Sinterklaas in het Catherijneconvent en een paar keer naar het Nijntje-museum. Onlangs hebben we samen de Dom beklommen. DomUnder en het Archeon staan nog op het verlanglijstje.

 

 

 

Webdesign en Realisatie - Rode Rups RodeRups
Copyright © 2019 Frieda Pruim tekst en redactie - All Rights Reserved
Powered by WordPress & Atahualpa